Ne mutlu RAB’be güvenen insana

RAB’bi sabırla bekledim;Bana yönelip yakarışımı duydu. Ölüm çukurundan,Balçıktan çıkardı beni,Ayaklarımı kaya üzerinde tuttu,Kaymayayım diye. Ağzıma yeni bir ezgi,Tanrımız’a bir övgü ilahisi koydu.Çokları görüp korkacakVe RAB’be güvenecekler. Ne mutlu RAB’be güvenen insana,Gururluya, yalana…

Ne bekleyebilirim şimdi, ya Rab?

Bir gölge gibi dolaşır insan,Boş yere çırpınır,Mal biriktirir, kime kalacağını bilmeden. “Ne bekleyebilirim şimdi, ya Rab?Umudum sende. Kurtar beni bütün isyanlarımdan,Aptalların hakaretine izin verme. Sustum, açmayacağım ağzımı;Çünkü sensin bunu yapan. Uzaklaştır üzerimden…

Ağzıma gem vuracağım

Karar verdim: “Adımlarıma dikkat edeceğim,Dilimi günahtan sakınacağım;Karşımda kötü biri oldukça,Ağzıma gem vuracağım.” Dilimi tutup sustum,Hep kaçındım konuşmaktan, yararı olsa bile.Acım alevlendi, Yüreğim tutuştu içimde,Ateş aldı derin derin düşünürken,Şu sözler döküldü dilimden: “Bildir…

Ya RAB, öfkelenip azarlama beni

Ya RAB, öfkelenip azarlama beni,Gazapla yola getirme! Okların içime saplandı,Elin üzerime indi. Öfken yüzünden sağlığım bozuldu,Günahım yüzünden rahatım kaçtı. Çünkü suçlarım başımdan aştı,Taşınmaz bir yük gibi sırtımda ağırlaştı. Akılsızlığım yüzündenYaralarım iğrenç, irinli.…