Uyan, kalk savun beni,
Uğraş hakkım için, ey Tanrım ve Rab’bim!
Adaletin uyarınca haklı çıkar beni,
ya RAB, Tanrım benim!
Gülmesinler halime!
Demesinler içlerinden:
“Oh! İşte buydu dileğimiz!”,
Konuşmasınlar ardımdan:
“Yedik başını!” diye.
Utansın kötü halime sevinenler,
Kızarsın yüzleri hepsinin;
Gururla karşıma dikilenler
Utanca, rezalete bürünsün.
Benim haklı çıkmamı isteyenler,
Sevinç çığlıkları atıp coşsunlar;
Şöyle desinler sürekli:
“Kulunun esenliğinden hoşlanan RAB yücelsin!”
O zaman gün boyu adaletin,
Övgülerin dilimden düşmeyecek.
(Mezmurlar 35: 23-28)