“Ayağım kayıyor” dediğimde,
Sevgin ayakta tutar beni, ya RAB.
Kaygılar içimi sarınca,
Senin avutmaların gönlümü sevindirir.
Yasaya dayanarak haksızlık yapan koltuk sahibi
Seninle bağdaşır mı?
Onlar doğruya karşı birleşiyor,
Suçsuzu ölüme mahkûm ediyorlar.
Ama RAB bana kale oldu,
Tanrım sığındığım kaya oldu.
Tanrımız RAB yaptıkları kötülüğü
Kendi başlarına getirecek,
Kötülükleri yüzünden köklerini kurutacak,
Evet, köklerini kurutacak.
(Mezmur 94: 18-23)