Ya RAB, duamı işit,
Yakarışım sana erişsin.
Sıkıntılı günümde yüzünü benden gizleme,
Kulak ver sesime,
Seslenince yanıt ver bana hemen.
Çünkü günlerim duman gibi yok oluyor,
Kemiklerim ateş gibi yanıyor.
Yüreğim kırgın yemiş ot gibi kurudu,
Ekmek yemeyi bile unuttum.
Bir deri bir kemiğe döndüm
Acı acı inlemekten.
Issız yerlerdeki ishakkuşunu andırıyorum,
Viranelerdeki kukumav gibiyim.
(Mezmur 102: 1-6)