Baba, ruhumu ellerine bırakıyorum!

Paskalya / Diriliş Bayramı, Luka 23, Baba, ruhumu ellerine bırakıyorum!

Öğleyin on iki sularında güneş karardı, üçe kadar bütün ülkenin üzerine karanlık çöktü. Tapınaktaki perde ortasından yırtıldı. İsa yüksek sesle, “Baba, ruhumu ellerine bırakıyorum!” diye seslendi. Bunu söyledikten sonra son nefesini verdi.

(Luka 23: 44-46)

Bir yanıt yazın