Gelin, tapınalım, eğilelim,
Bizi yaratan RAB’bin önünde diz çökelim.
Çünkü O Tanrımız’dır,
Bizse O’nun otlağının halkı,
Elinin altındaki koyunlarız.
Bugün sesini duyarsanız,
Meriva’da, o gün çölde, Massa’da olduğu gibi,
Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.
Yaptıklarımı görmelerine karşın,
Atalarınız orada beni sınayıp denediler.
Kırk yıl o kuşaktan hep iğrendim,
“Yüreği kötü yola sapan bir halktır” dedim,
“Yollarımı bilmiyorlar.”
Bu yüzden öfkeyle ant içtim:
“Huzur diyarıma asla girmeyecekler!”
(Mezmur 95: 6-11)