Aç, susuz, sefil oldular

(107. Mezmur 1-6) Aç, susuz, Sefil oldular. O zaman sıkıntı içinde RAB’be yakardılar, RAB kurtardı onları dertlerinden.

RAB’be şükredin, çünkü O iyidir,
Sevgisi sonsuzdur.

Böyle desin RAB’bin kurtardıkları,
Düşman pençesinden özgür kıldıkları,
Doğudan, batıdan, kuzeyden, güneyden,
Bütün ülkelerden topladıkları.

Issız çöllerde dolaştılar,
Yerleşecekleri kente giden bir yol bulamadılar.

Aç, susuz,
Sefil oldular.

O zaman sıkıntı içinde RAB’be yakardılar,
RAB kurtardı onları dertlerinden.

(107. Mezmur 1-6)